 |
een grote
In 1838 trouwde
Godefridus van
de Laar -zoon
van Hubertus-
met Johanna
Maria Kluijtmans.
Zij betrokken
een boerderij in
Vernhout en het
echtpaar kreeg 9
kinderen. Op 9
april 1844 werd
hun vierde kind
Martinus
geboren. In 1856
sloeg het
noodlot toe:
vader Fried werd
door een trap
van een paard in
zijn buik
geraakt en
overleed na een
kort, pijnlijk
ziekbed op 28
februari. Moeder
Jenneke stond
alleen voor de
zware taak van
de opvoeding van
de 9 kinderen en
het werk op de
boerderij; de
oudste zoon was
pas 15. Toen
Martinus naar
het Groot en
Klein Semenarie
in Haaren ging
was dat alweer
een zorg minder.
De
priesteropleiding
duurde 12 jaar
en op 3 juni
1871 volgde zijn
wijding tot
priester in
's-Hertogenbosch.
Naar getuigenis
van het Archief
van het
Groot-Seminarie
te Haaren
assisteerde hij
2 jaren in Aalst
(hier was zijn
heeroom Joannes
pastoor),
alvorens hij in
1873 als
missionaris naar
Noord-Amerika
vertrok.
Ten zuiden van
Chicago langs de
oevers van de
Calumet River
was het land van
de farmers, de
boeren. Hier
groeide een
boerendorpje met
de naam Ainsworth,
vlakbij het
mooie Lake
Michigan langs
de rivier, die
werd omzoomd
door dik riet
(calumet),
wilgen en bos.
Dankzij de inzet
van pastoor
Kelly van de
naburige St.
James Parochie
kreeg het dorpje
als een "out-mission"
in 1857 een
eigen kerk
genoemd naar St.
Patrick, de
patroonheilige
van de
grotendeels
Ierse
kerkgemeenschap.
Ook zijn
opvolgers deden
St. Patrick
erbij naast hun
eigen pastorale
werkzaamheden.
In het
rustige dorpje
leek de tijd
stil te
staan.....
toekomst.....
DE
VERENIGDE STATEN
VAN AMERIKA
Een nieuw verdrag in 1833 dwong de
indianen nog meer land af te staan en
dat leidde tot een wel erg snelle
toename van het aantal inwoners. Al snel
bleek de gunstige ligging van Chicago
tussen de consument aan de Oostkust en
de producent in het westen, waar de
blanke kolonisten steeds verder
oprukten.
In 1837 kreeg het de status stad, er
waren nu ruim 4000 inwoners en nog
steeds had men last van indiaanse
aanvallen. Chicago werd de
overslagplaats van hout en graan. Nog
bepaalden de vele houtzagerijen het
beeld, maar de vondst van ijzererts en
koper in de nabije omgeving zou voor
grote veranderingen en een explosieve
bevolkingsgroei zorgen.
In 1848 kwam het laatste stukje kanaal
af tussen de Mississipi en de Saint
Lawrence River, de stad kreeg hierdoor
een belangrijke binnenhaven. In 1850
telde de stad 300.000 inwoners en in dat
jaar werd ook de spoorlijn met New York
in gebruik genomen. De laatste tipi's
verdwenen uit het landschap en daarmee
verdwenen de laatste inheemse bewoners
uit de streek. Chicago was klaar voor de
toekomst.
Uitgave: VVV
Sint-Oedenrode
Tekening; Ad Koenen
St. Paulusgasthuis
FATHER MARTIN'S WEG NAAR CHICAGO.
De Heerlijkheid Liempde, een echt Brabants boerendorp
waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Hier hebben
heel wat generatie's VAN DE LAAR van de zeventiende eeuw
tot nu gewoond; op Berg, Hezelaar en Kasteren.
De speurtocht brengt ons terug naar Hubertus van de
Laar, geboren in Liempde in 1787 en door zijn huwelijk
in 1814 verhuist naar Vernhout, St. Oedenrode. Het was
de tijd van grote gezinnen in veel te kleine
boerderijtjes, de tijd toen veldwachter en pastoor het
voor het zeggen hadden. Een hechte dorpsgemeenschap ook
waarin iedereen elkaar kende en voor elkaar klaar stond
in goede, zowel als slechte tijden. Veel kinderen, want
de kindersterfte lag hoog en de kinderen waren toen de
enige oudedag voorziening. Ook de pastoor had belang bij
die grote gezinnen, want dat verhoogde de kans op het
aantal roepingen. Maar toch, het leven was goed in het
Brabantse land.......Avontuurlijker was het aan de
overkant van de oceaan, waar een heel werelddeel lag te
wachten om ontdekt te worden. Door het verdrag van
Greenville in 1795 moesten de Fransen een stuk land aan
de jonge Amerikaanse republiek afstaan voor de bouw van
een militaire post. Dit lag in het land van de
maïsverbouwende Illini indianen aan de monding van de
Chekagou River in Lac des Ilinois (nu Lake Michigan). De
rivier droeg de indiaanse naam van de wilde uien, die op
de oevers hiervan groeiden. Hier bouwden de Amerikanen
in 1803 Fort Dearborn. Bij het fort kwam een handelspost
en bij de handelspost een nederzetting. In 1812 werden
tijdens de Indiaanse Oorlog het garnizoen en alle 500
inwoners geëvacueerd. Fort Dearborn werd 4 jaar later
opnieuw opge-bouwd, maar de handel met de indianen ging
achteruit, het garnizoen vertrok en in 1825 waren er nog
slechts 40 bewoners.
Bizons en indianen, de oorspronkelijke bewoners van Noord –
Amerika
|
|
|
|
|
Geschiedenis van Chicago |
|
I XV
THUISBLADZIJDE
DE KRONIEK GENERATIE I II III GENERATIE IV GENERATIE V GENERATIE VI GENERATIE VII GENERATIE VIII GENERATIE IX GENERATIE X GENERATIE XI GENERATIE XII DE VERHALEN VERHALEN ST.OEDENRODE VERHALEN LIEMPDE DIVERSEN (INHOUD, NAAM REGISTERS) FAMILIE IN BEDRIJF GASTENBOEK (E-MAIL)
|
