Ga terug naar VERHALEN ROOI
Kies dan een andere bladzijde

  I 
  II
  III
  IV
  V
  VI
  VII
  VIII
  IX
  X
  XI
  XII
  XIII
  XIV

  XV
X
  XVI
  XVII
  XVIII

THUISBLADZIJDE
DE KRONIEK
GENERATIE I II III
GENERATIE IV
GENERATIE V
GENERATIE VI
GENERATIE VII
GENERATIE VIII
GENERATIE IX
GENERATIE X
GENERATIE XI
GENERATIE XII
DE VERHALEN
VERHALEN
          ST.OEDENRODE
VERHALEN LIEMPDE
DIVERSEN
(INHOUD, NAAM REGISTERS)
FAMILIE IN BEDRIJF
GASTENBOEK (E-MAIL)
 

 



Uitgave: VVV Sint-Oedenrode                                                  tekening: Ad Koenen
Het Marktplein

EEN DORP VOL MONUMENTEN                                                               Tekst: Wim de Rooij 

Het marktplein van Sint-Oedenrode heeft ondanks enige moderne panden nog heel wat van de oude statige bebouwing behouden. Een viertal huizen op en bij de markt stata op de lijst van monumenten.
Op slot Dommelrode wonde van 1605 tot 1645 Jonker Marcus van Gerwen, de laatste katholieke kwartierschout van Peelland. Hij speelde een rol bij de voorbereiding van de Vrede van Munster en reisde veelvuldig naar Madrid en Den Haag om de belangen van de Peellanders te behartigen. Van 1819 tot tot 1954 was Dommelrode een slotklooster van de zusters Augustinessen van Mariëndael. In 1963 werd het slotje in gebruik genomen als raadhuis.
Op kasteel Henkeshage woonde van 1748 tot 1768 de vermaarde Baron Willem van Haren, eveneens kwartierschout vanPeelland, maar tevens gezant van de Nederlanden in Brussel. Van Haren staat ook bekend als boezemvriend van Stadhouder Willem IV en was een verdienstelijk dichter. Hij wilde “de slapende leeuw van Holland” wakker schudden.
Bij de hervormde kerk in de wijk Eerschot staat de 65 meter hoge “Knoptoren”. Zijn knop (vergelijk met de torens van Leende en Hilvarenbeek) verloor hij bij de beruchte storm van 9 november 1800. De toren bleef echter zijn oude naam behouden. Hij dateert van rond 1400.
Het Sint-Paulusgasthuis aan de Kerkstraat is gesticht in 1434 en niet in 1546, zoals op de gevelsteen staat. Tot 1975 werden de huisjes bewoond door oude behoeftige vrouwen. In dat jaar werden deze gerestaureerde en ingericht tot museum van Brabantse mutsen en poffers en VVV-kantoor.
Het Oud Hoogkoor van de Sint-Odakerk. Gebouwd in 1495, werd bij de sloop van deze kerk behouden en ging in 1808 onderdeel vormen van de nieuwe Martinuskerk. Toen de kerk in 1912 op haar beurt werd gesloopt, werd dit gedeelte opnieuw gehandhaafd en vormt nu een oonderdeel (dagkapel) van de Martinuskerk uit 1915. In deze kerk staan een aantal mooie houten beelden en een monumentaal Smits-orgel.


Uitgave: VVV Sint-Oedenrode                                                  tekening: Ad Koenen
Het Marktplein